اما هیچ تکیه گاهی ابدی نیست

در بازی زندگی

یاد می گیری

اعتماد به حرف های قشنگ بدون پشتوانه

مثل آویختن به طنابی پوسیدست

یاد می گیری

نزدیکترین ها به تو

گاهی می توانند دورترین ها باشند

یاد می گیری

آنقدر از خودت برای روز مبادا پس انداز داشته باشی

تا بتوانی یک روزی تمام خودت را بغل کنی و بروی

و در جایی که شنیده و فهمیده نشوی نمانی

یاد می گیری

دیوار خوب است

سایه ی درخت مطلوب است

اما هیچ تکیه گاهی ابدی نیست

ستاره ی زندگی...