ستاره ی زندگی

در بازی زندگی یاد می گیری اعتماد به حرف های قشنگ بدون پشتوانه مثل آویختن به طنابی پوسیدست یاد می گیری نزدیکترین ها به تو گاهی می توانند دورترین ها باشند یاد می گیری آنقدر از خودت برای روز مبادا پس انداز داشته باشی تا بتوانی یک روزی تمام خودت را بغل کنی و بروی و در جایی که شنیده و فهمیده نشوی نمانی یاد می گیری دیوار خوب است سایه ی درخت مطلوب است اما هیچ تکیه گاهی ابدی نیست ...

گاهی دلت بهانه هایی می گیرد که خودت انگشت به دهان می مانی ...!! گاهی دلتنگی هایی داری که فقط باید فریادشان بزنی اما سکوت می کنی ... گاهی ..!! پشیمانی از کرده و ناکرده ات گاهی دلت نمیخواهد دیروز را به یاد بیاوری انگیزه ای برای فردا نداری و حال هم که ... گاهی فقط دلت میخواهد زانوهایت را تنگ در آغوش بگیری و گوشه ای گوشه ترین گوشه ای ..! که می شناسی بنشینی و "فقط" نگاه کنی گاهی چقدر دلت برای یک خیال راحت تنگ می شود .....